De titelkansen van Arsenal...
Door martstolze
Maandag, 23 november 2009 om 21:16 • Martijn Stolze

Arsenal-fans zoals ik hebben de afgelopen aantal weken de lofzang gestoken voor dit Arsenal en terecht. Het spel was erg goed en de cohesie binnen het team deed eindelijk weer denken aan betere tijden. Maar het team was altijd al breekbaar. Dat blijkt maar weer eens. Ik was in Londen dit weekend en genoot van een van de mooiste weekends van mijn leven, tot ik even de eindstand ging checken. Normaal is dat een formaliteit. Sunderland bracht ons weer even met twee benen op de grond. De vragen die zijn blijven hangen: kan Arsenal nog de titel winnen, en belangrijker, wedstrijden winnen als ik niet kijk?

Ok, dat tweede is een grap. Maar het is ironisch dat de enige wedstrijden die ik niet gezien heb, verloren zijn gegaan. Zowel tegen Sunderland als tegen Manchester City was ik niet aan het kijken. Beide keren was de frustratie des te groter. Ik heb niet live kunnen aanschouwen hoe Arsenal domineerde maar veel te fragiel was. Wel in de herhaling, en wat ik zag was niet goed.

Het artikel gaat verder onder de video
Meer videos

Ik kan nog geen oordeel vellen over de wedstrijd en naar wat ik gezien en gelezen heb was het een onverdiend verlies en vooral pech. Dan doel ik niet op de blessures, het gebrek aan blessuretijd of het slechte afmaken. Het is gewoon de pech, die Arsenal blijkbaar niet kan afschudden. Manchester United speelde ook tegen Sunderland dit jaar. Waar Arsenal sterker was, was Manchester zwakker. Maar zij slepen er een punt uit. Wij niet. Waarom?

Soms twijfel ik wel eens aan Arsène Wenger. Als 'technisch directeur' zou hij mogelijk wel eens de beste kunnen zijn. Een filosoof, een architect, een scout en een éminence grise. Maar is hij ook een echte manager? Is hij niet door een echte voetballer als Steve Bruce in de luren gelegd? Mist hij net de mogelijkheid om deze jongens sluw en hard te maken?

Bruce was voor de wedstrijd vol lof. Hij had meer geleerd van Wenger dan van wie dan ook, saillant genoeg inclusief zijn oude manager, Sir Alex Ferguson. En natuurlijk is er lof voor Wenger en zijn recente tactische bedenksels. Wengers meesterzet om zijn team als 4-3-3 te rangschikken past perfect. Alexandre Song is in de vorm van zijn 22-jarige leven. Waarom laten we er dan alsnog zoveel in?

William Gallas, Thomas Vermaelen en Bacary Sagna oogden doodmoe van hun internationale verplichtingen. Sowieso lijkt Arsenal zwak na die periodes. Tel daar bij op dat Armand Traore onervaren en defensief zwak is, en ik zie genoeg redenen voor spelers als Darren Bent om het ons moeilijk te maken, hoe knullig en fortuinlijk de goal ook was. Had Arsenal hier wat aan kunnen doen? Nee. De breedte van de selectie is heel erg goed (op de centrale verdediging na), maar op sommige plekken waren de blessures gewoon weer buitengewoon. Dat is jammerlijk.

Sommige spelers zijn gewoon te druk. Arsenal was op het WK van 2006 de club met de meeste spelers. Toen waren we daar terecht heel trots op. Nu lijkt het wel een last. Veel van de spelers zijn sterkhouders van hun nationale ploegen en er wordt soms te veel van ze gevraagd. Dat bleek maar weer eens.

Toch valt voor mij niet te verklaren waarom er zoveel doelpunten tegen ons worden gescoord. Vermaelen en Gallas zijn statistisch de twee beste centrale verdedigers van het seizoen, ze zien er samen goed uit en vullen elkaar aan. Sagna is een bikkel en verdedigend foutloos, Gael Clichy is pijlsnel doch ietwat instabiel, maar een heel goede back. Song is op huidige vorm na Essien de beste verdedigende middenvelder van Engeland. Toch lekken we. Is het mentaliteit? Is het lengte? Vermaelen kan goed springen met een aanloop en de kans om in te schatten, maar valt tegen bij corners. Is het de keeper? Manuel Almunia is constant maar nooit echt goed, Lukasz Fabianski is irrationeel, Vito Mannone is niet goed genoeg en Wojciech Szczesny is wonderlijk getalenteerd maar te jong. Ik vind dat veel doelpunten vallen onder a) individuele klasse, b) mazzels en consolaties of c) defensieve fouten. Vooral die tweede is lastig want die kan je weren, met concentratie, hard werk en (in Engeland) gunstige scheidsrechters. Arsenal is daar slechter in dan Chelsea of Manchester United.

Eigenlijk komen we nu op het kritieke punt. Wij weten dat Arsenal van iedereen kan winnen. Maar ook dat ze te makkelijk knullig verliezen. Ik merkte al eerder dit seizoen op dat een beker, zoals de FA Cup of de Champions League, voor Arsenal realistischer was dan de titel. De kans dat Arsenal namelijk echt waardeloos speelt of met pech verliest, is kleiner in een bekertoernooi, en groter in een competitie van 38 wedstrijden.... Overklast worden kan altijd, maar wie is er in volle swing beter dan Arsenal?

Dus is de titel realistisch? Op het moment zijn we nog lang niet uitgeteld. Chelsea, het droogste en meest efficiënte team dat er is, lijkt ongenaakbaar en staat acht punten voor op Manchester United en Arsenal, de enige realistische andere kandidaten. Arsenal heeft een wedstrijd minder gespeeld dan de andere twee en dit weekend moeten ze tegen Chelsea. Het verschil kan een week na deze nederlaag gewoon virtueel twee punten zijn en dat is zeer overbrugbaar.

Feitelijk kan het dus. Maar zijn wij niet allemaal vrij overtuigd van het feit dat Chelsea kampioen wordt? Ik weet vrijwel zeker dat Arsenal het nog kan worden en dat Chelsea flinke dips gaat krijgen, maar het lijkt soms een wereld van verschil. Chelsea vecht naar overwinningen, soms geholpen door scheidsrechters of brute kracht. Ook al komt Arsenal langszij en gaat Chelsea averij oplopen wanneer Didier Drogba, Jon Obi Mikel, Salomon Kalou en Mikael Essien afwezig zijn in januari, dan nog trekken ze er alles uit. Arsenal zal blijven spelen en blijven lekken, en dat is het probleem. De 'Invincibles' waren ook vechters, betere voetballers dan het huidige Chelsea, maar vechters. Dit is geen Spanje met Barcelona van vorig jaar. Dit is Engeland, en hier overwint voetbal maar incidenteel.

Ik hoop en denk dat Arsenal nog kampioen kan worden. Ik zie het als een tweezijdig gevecht voor de titel al nemen de fans van Manchester United mij dat niet in dank af. Zij missen echter de creativiteit van Arsenal en de echte vechtkracht van Chelsea. In Wayne Rooney hebben ze een lieveling van de Engelse scheidsrechters en dat zal handig zijn maar waarschijnlijk niet doorslaggevend. Hun talent voor het afdwingen van geluk is ongenaakbaar en dat kan helpen, maar zal niet genoeg zijn. Drie weken geleden had ik Arsenal als enige kanshebber getipt omdat Chelsea geen aankopen mocht doen, en Arsenal leek alsof de zwaktes enigzins waren afgeschud. Door het gebrek aan moed bij de CAS is dat al weer anders, en gaan er ongeveer 50 miljoen aan aankopen gedaan worden op Stamford Bridge. Daar kan niks tegen op. Chelsea is al eens beschuldigd van het kopen van een titel... Afhankelijk van de prestaties van de concurrentie zou het dit jaar wel eens zo kunnen zijn. Bovendien is er na dit weekend weer genoeg reden voor twijfel over de zwaktes van Arsenal.

Arsenal krijgt geen penalty's meer na de schwalbe van Eduardo, Arsenal heeft amper Engelse spelers om beslissingen mee te krijgen, Arsenal is breekbaar, Arsenal is poreus en Arsenal is soms onhandig verkwistend. Arsenal lekt. Waarom valt niet echt te verklaren. Maar Arsenal in volle kracht maakt van iedereen gehakt en ik hoop dat we dat zondag laten zien. Én in de bekertoernooien. De toekomst is mooi maar dit jaar mag ook gewoon mooi zijn. Het is echter essentieel dat we er goed voorstaan tegen eind maart. Dan ga ik namelijk drie maanden naar Costa Rica en kan ik flink wat wedstrijden niet kijken, met alle risico's van dien...

 
Arsenal

Noot: Dit artikel is door een Clubexpert geschreven en niet door onze redactie. Clubexperts zijn lid van Voetbalzone en kenner van hun favoriete voetbalclub.
Meer Clubexperts
Meer Clubexperts
Meer sportnieuws
Het is niet (meer) mogelijk om te reageren op dit document.
Reacties