Jeugdige grilligheid of gebrek aan kwaliteit?
Door Ajacied023
Maandag, 28 december 2009 om 14:05 • Daan de Winter

Jeugdige grilligheid. Een begrip dat lekker bekt, rekbaar is in zijn toepassing en bovendien als een verzachtende pleister werkt op de wondjes die de eerste helft van de nationale competitie op menig Ajax-ziel hebben achtergelaten. Anderlecht in de ArenA? Tja, jeugdige grilligheid, hè? Utrecht-uit? Nog zo'n overduidelijk geval van jeugdige grilligheid. Zeg het maar eens een paar keer hardop. Voel je je niet meteen een stuk beter?

Het is weer winterstop. Het kalenderjaar 2009 loopt ten einde en nu het clubvoetbal op zijn spreekwoordelijke gat ligt maak ik graag de rood-witte balans op voor de eerste seizoenshelft. Dit jaar is dat moeilijker dan normaal. Er overheerst bij mij namelijk geen overwegend positief of negatief gevoel over de prestaties van mijn club, en dat is eigenlijk wel vreemd te noemen. Ik weet gewoon niet meer precies wat ik moet denken van de huidige selectie en ik denk zomaar dat ik niet de enige ben die dat gevoel heeft.

Het artikel gaat verder onder de video
Meer videos

We staan derde in de competitie met een straatlengte achterstand op Twente en PSV, máár we doen nog wel mee in de beker. We overwinteren in Europa, máár we moeten straks wel tegen Juventus voetballen. We spelen als één van de weinige Eredivisieteams structureel met veel jeugdspelers, máár verliezen met diezelfde jeugdspelers eigenlijk elke écht belangrijke wedstrijd. We zien veel goals en krijgen er minder tegen, máár bij elke kleine tegenslag blijft er maar bar weinig van het goede spel over. Gaat het juist goed, en zijn we aan het bouwen, of is er niks veranderd en gaat deze selectie überhaupt nooit kampioen worden? Vertel het me maar, ik weet het gewoon niet meer.

Er zitten namelijk teveel spelers in de selectie die de ene week de pannen van het dak voetballen en de andere week als een pasgeboren hertje over het veld stuntelen. Zelfs de absolute ster van de selectie, Luis Suárez, lukt het niet om constant te presteren. Ook het opstellen van sterkhouders als Demy de Zeeuw, Gregory van der Wiel en Urby Emanuelson blijkt geen garantie voor een minimaal spelniveau, en op het eerste oog zeer getalenteerde jongens als Vurnon Anita, Miralem Sulejmani en Mitchell Donald vallen als zij de kans krijgen bijna zonder uitzondering door de mand. De clubleiding weet altijd wel hoe dat komt: door hun jeugdige grilligheid. Is dat rotsvaste geloof en vertrouwen in de jeugd misschien niet een tikkeltje naïef?

Eigenlijk kun je deze vergelijking tussen de voetbalwereld en het bedrijfsleven niet zomaar trekken (het zijn immers twee verschillende werelden), maar als ik structureel onder het gewenste niveau presteer zegt mijn baas als ik voor de zoveelste keer mijn deadline niet gehaald heb echt niet "Oh, ja joh, da's je jeugdige grilligheid, weet je wat, we proberen het volgende week nog wel een keer!". Dan volgen er namelijk consequenties, en moet ik uiteindelijk een nieuwe baan zoeken, misschien wel op een iets lager niveau, waar minder van me verwacht wordt. Toch zie ik dit met onze jonkies niet zo gauw gebeuren.

Ik denk namelijk zomaar niet dat Ajax de jongens die ons waarschijnlijk dit jaar geen kampioen kunnen maken aan het einde van het seizoen op straat zet. Om begrijpelijke redenen, want deze voetballers vertegenwoordigen een stevige geldwaarde en bovendien zal die geldwaarde de komende jaren alleen maar verder stijgen (uitzonderingen daargelaten). Ik vraag me af en toe gewoon af hoeveel kansen in het eerste die talenten dan nog gaan krijgen. Wanneer constateert de technische staf dat er in plaats van die jeugdige grilligheid simpelweg sprake is van een gebrek aan kwaliteit?

De clubleiding is een nieuwe weg ingeslagen, en die weg lijkt me in principe de enige juiste. Jong talent aangevuld met routine: zo zien veel Ajaxsupporters hun club graag aantreden! Enkele stukken overduidelijk dood hout zijn ondertussen reeds weggesneden en als het goed is zal in de loop van het seizoen nog een joekel van een vrachtwagen met rothout de ArenA verlaten om nooit weer terug te keren. Misschien is het niet zo'n gek idee om dan ook tussen de verse stekjes te kijken of er niet een paar overbodige jonge plantjes hun weg naar de Amsterdamse grasmat aan het groeien zijn.

Hopelijk krijg ik aan het einde van het seizoen ongelijk, en winnen de jonge jongens dankzij de harde hand van Martin Jol alles wat er te winnen valt. Vooralsnog denk ik echter dat een aantal van hen in de tweede seizoenshelft flink hun best zal moeten doen om mij te overtuigen van hun meerwaarde bij Ajax. Af en toe een leuke passeerbeweging in Wezep of een lekkere goal tegen NEC, ja, zo is het makkelijk geld verdienen. Laat nou eerst maar eens zien dat jullie ook topwedstrijden aankunnen, dan praten we wel verder over onze toekomst samen.

 
Ajax

Noot: Dit artikel is door een Clubexpert geschreven en niet door onze redactie. Clubexperts zijn lid van Voetbalzone en kenner van hun favoriete voetbalclub.
Meer Clubexperts
Meer Clubexperts
Meer sportnieuws
Het is niet (meer) mogelijk om te reageren op dit document.
Reacties